Hola a todos!

Hace mucho tiempo ya!
Jaja, het gaat vooruit met mijn Spaans, ik krijg van iedereen complimenten =)
Niemand kan geloven dat ik ik geen woord Spaans kon vóór ik naar Paraguay kwam.
Kheb nu nog een klein maandje school plus "examens" waarvan ik er blijkbaar maar heel weinig ga moeten maken. Pero que kaigue mis clases son! (... en daar zat zelfs een woordje Guarani tussen ^^)
Maar het leeftijdsverschil met mijn klasgenootjes begint nu toch wel door te wegen, ze zijn zo´n 2 à 3 jaar jonger...

Als ik een keer fatsoenlijk Spaans kan, wil ik absoluut Guarani leren, echt een mooie taal! Het enige probleem met die taal is dat hij zó ingewikkeld is dat niemand écht Guarani kan spreken, dus spreken ze een mengeling van de twee, maar toch, mooi om te horen =)

Bella en ik zijn nu bezig de kindjes in Francisco Roga toneel te leren spelen... een hele opgave gezien de meeste kinderen niet kunnen lezen, maar ze vinden het leuk dus daar vinden we wel wat op!

Vorige week vrijdag nog een klasuitstapje naar Asunción gedaan, een toneelstuk van Molière gezien en naar een zeer primitief planetarium geweest.
Mijn klasgenootjes (de meisjes dan) zijn blijkbaar gek van de jongens in Asunción... De hele terugweg hingen ze uit de raampjes van de bus en riepen naar elke knappe jongen : "Ay! Que churro que sos!"
Geen idee of dat Paraguay is of gewoon hormonen, maar ja...

Voor de rest... wat mij opvalt aan Paraguay is dat de mannen seksueel gefrustreerd zijn, denk ik zo...
Het verbaast mij dat er nier meer ongelukken gebeuren want elke vent op ne moto blijft mij een halfuur nastaren voor ze terug naar de weg kijken.
Maar daar stoor ik mij niet meer aan.
Ook tv is een ramp, onze weervrouw weet totaal niks over weerkaarten en leest dus gewoon af wat op het schermpje staat... maar het weer is ook helemaal niet belangrijk want ze heeft bijna niks aan...
Op vrijdag avond is er een programma "El Conejo" waarvan ik nu nog altijd de bedoeling niet snap... maar blijkbaar zijn de tien knappe vrouwen met grote borsten in strakke jeans en een topje dat niets aan de verbeelding overlaat, het belangrijkste. Ze staan het hele programma lang te heupwiegen op de muziek terwijl de presentator over vanalles en nog wat praat.
Maar wat ik dan weer wel leuk vind aan de Paraguayaanse tv is dat de vrouwen rondingen hebben en niet vel over been zijn zoals in Europa.

Een aantal vervelende vaststellingen...
De wegen in Paraguay (in Caaguazú in ieder geval) hebben geen rioleringen... wat dus wilt zeggen: als het regent (en als het regent is het serieus) kunt ge zwemmen naar school, dus meestal blijft iedereen ´s morgens dan gewoon in zijn bed liggen.
En ondanks het feit dat er in Paraguay weldegenlijk vuilbakken zijn, gooit iedereen zijn vuil waar er nog geen vuil ligt op straat, zeer teleurstellend.

Wat het weer betreft: het is nu lente en de weersschommelingen zijn goed om een whiplash van te krijgen... vandaag 35º, morgen tropische storm en 15º

Tja, ik weet voor de rest zo niet meer wat vertellen, alles is een beetje een routine geworden dus voor mij persoonlijk gebeurt er niet meer veel nieuws.

Chau!
Besos
Nienke

Foto´s

Voor iedereen die niet op facebook kan:
http://profile.imageshack.us/user/nienkeczu/

Hoop dat het deze keer wel werkt ^^

Besos
Nienke

Fiesta!

Tis weer een tijdje geleden dat ik nog iets van mij heb laten horen... maar ik leef nog.
Ik heb (voor zover ik weet) geen rare dingen meer gegeten, dus...
Ik begin het een beetje gewoon te worden, de dagelijkse routine.
Ik werk ´s morgens (op de dagen dat ik dan geen les heb: maandag, dinsdag en vrijdag) samen met Bella in Francisco Roga (La casa de los niños) met de straatkindjes.
Niet dat we daar echt veel moeten doen, gewoon zorgen dat de kinderen zich amuseren, en ze hier en daar een woordje Engels leren.
En het geeft mij een Bella een excuus om eens te babbelen.
Bella en Nathan zijn echt wel een enorme steun hier in Paraguay, als het mij even niet meer gaat, denk ik aan hun, aan hoe zij hier samen met mij zijn en dat zij ook hun familie en land missen.
En hoewel ik ze nog maar 3 weken ken... ze zijn nu al friends for life!
Bella en ik zijn gewoon soulmates, eng gewoon hoeveel wij met elkaar gemeen hebben!!
Kheb ook al een mooi compliment op mijn engels gekregen ^^, volgens Bella is mijn engels ´impeccable´... ze zei zelfs dat als ze mij niet kende ze zou denken dat ik Engelse was.
Het is een enorme troost om eens engels te kunnen praten, om je hart te kunnen luchten in een taal die je allebei kent.
Ik denk zelfs dat als ik Bella en Nathan niet zou hebben, ik na een paar maanden naar huis zou gaan.

Maar goed, alles gaat dus goed hier in Paraguay, het begint warmer te worden hoewel het nog altijd putje winter is hier, het was vandaag zelfs 27ºC !!

Maandag de 17de was het dus Día de los niños... en dat wordt hier gevierd!
De kinderen in Francisco Roga kregen allemaal hopen snoep, en ik en Bella hebben ze ook getrakteerd op iets lekkers.
Diezelfde dag was ik met mijn klas naar een andere school getrokken in Caaguazú, in de armere buurt om daar de kinderen ook eens te verwennen.
We hadden allemaal 5000 Gs (een 0.75€) bijgelegd waarmee we een grote taart voor ze kochten, we hebben de ganse dag met ze gespeeld en gedanst... foto´s op facebook.

Gisteren was het feest om een andere reden (jaja, hier hebben ze voor alles een reden om feest te vieren): día del folklore... je kan dus al raden wat dat inhield.
Onze hele school werd omgetoverd in een oud Paraguayaans dorp, overal liepen dieren rond, iedereen droeg de traditionele kleren (ik inclusief!) en er werden typische Paraguayaanse gerechten gemaakt.
Eerst werden de huisjes geëvalueerd (want het ging op punten blijkbaar), daarna een ´processie´ naar de kerk en terug en daarna... dansen...
En ja... ik inclusief.
Ik droeg 4 rokken die dag... met 30ºC... doe mij dat maar eens na, en dan ook nog eens dansen!
Maar het was een geslaagde dag en ik heb me enorm geamuseerd, en het feit dat ik meedeed werd natuurlijk ook enorm geapprecieerd door mijn klasgenootjes en leerkrachten.

Groetjes uit het nu al warme Paraguay!!
Nienke

eerste schooldagen

Gisteren middag dus eerste schooldag maar ik begin bij het middageten.
Kippensoep... ik had onze ´meid´ ´s morgens al de kip zien opensnijden enzo, en de ingewanden eruit halen, maar ik had ze ze niet echt zien weggooien...
Toen ik dus die soep voorgeschoteld kreeg en ik zo´n raar klein, rond en gerimpeld ding in mijn bord zag liggen, draaide mijn maag even om.
Ik had dus aan Ruth gevraagd wat het was (had ik beter niet gedaan) en ze zei dat het eieren waren, maar ik geloofde dat natuurlijk niet omdat ze zo raar aant lachen was... tot mijne guarani viel en ik doorkreeg dat het eieren waren die IN de kip gezeten hadden (dus nog niet helemaal opntwikkeld enzo...), ik heb ze maar braaf opgegeten.
Maar goed.

De eerste schooldag...
Mijn lerares wiskunde had mij meegenomen naar mijn klas waar iedereen direct op mij sprong (figuurlijk natuurlijk), alle meisjes (en het zijn er veel, er zitten maar 5 jongens in de klas) begonnen direct vragen te stellen en ze wilden mijn naam weten en vanwaar ik was.
Dan hebben ze me ergens een plaats gegeven in de klas en kwamen ze allemaal rond mij zitten, ze zaten aan mijn haren en bekeken mijn ogen... "que linda" al wat de klok sloeg (betekent hoe mooi).
Uiteindelijk is het gewoon Niki geworden ipv Nienke, ze kunnen het gewoom niet uitspreken.
Tijdens ze pauze liep ik al direct arm in arm met 2 klasgenoten die mij aan iedereen begonnen voor te stellen.

Voor de eerste keer in mijn schoolcarrière ben ik de beste in wiskunde.
Maar ze krijgen echt wel the basic stuff, gemakkelijker kan gewoon niet (wat de wetenschapsvakken betreft toch).
Ik ben ook voor de eerste keer blij om wiskunde te hebben, daar hoef je geen spaans voor te kunnen =P, want de rest van de lessen... no comprendo!

Maar het begint elke dag een beetje beter te gaan, als ze langzaam praten versta ik wel ongeveer waar ze het over hebben, en als ik iets niet begrijp nemen ze spontaan mijn woordenboek om het voor me op te zoeken.

´s Avonds hebben we (ik, Bella en Nathan, de 2 amerikanen die ook in Caaguazú zitten)
spaanse les in mijn huis, volgende week in dat van Nathan, enz...
Maar ik denk wel dat we de gekste lerares ooit hebben =) muy loca
Gisteren heeft ze ons mee uiteten genomen en volgend weekend gaat ze met ons de bergen in trekken om ons het platteland te laten zien.
En... ze is mij al aan het koppelen aan haar beste vriend die mij blijkbaar knap vond (kheb die gast nog nooit gezien maar oké).
Hij is wel 23, da´s 5 jaar verschil ma da´s blijkbaar perfect in Paraguay.
Hier komt nog een staartje aan waarschijnlijk ^^

Ciao!!
Nienke

...

Vandaag met mama naar de directeur van de school gegaan om te zien of het mogelijk was dat ik daar naar school kon gaan, en het was geen probleem.
Ik moet alleen wel alle testen samen met de rest afleggen... ik hoop alleen niet dat ze verwachten dat ik slaag, toch niet de eerste paar maanden.
Ik heb ook al mijn lerares wiskunde ontmoet en tis wel een toffe, ze vroeg of ik goed was in wiskunde... ik wist niet echt wat zeggen: ´in Belgie niet maar hier waarschijnlijk wel´?
We stonden net voor een klaslokaal te praten en iedereen in de klas gans nieuwsgierig aant kijken wie ik was en vanalles aan het roepen, ben eens benieuwd, morgen eerste dag school!

Ik ben met Ruth ook mijn umiform gaan halen, super grappig met de lelijkste schoenen ooit!! Maar ja ik zal wel niet de enige zijn die ze draagt.
Er moeten alleen wat aanpassingen aan gebeuren (smallere taille en een rits inzetten) en dan kan ik hem morgenvroeg gaan ophalen want ik ga naar school van 13u tot 17u40. ´s Morgens werk ik dan met de kindjes in het opvangtehuis.
Alleen twee dagen per week moet ik ´s morgens naar school en ben ik de rest van de dag thuis.

Het spaans begint al een beetje te vlotten, ik versta al meer dan de eerste dag en simpele vragen stellen gaat ook al.
En ik heb ook hulp gekregen van een amerikaanse (Bella) die me alles over de vervoegingen heeft uitgelegd.
Thuis zeggen ze dat ik het snel leer en dat het niet lang zal duren eer ik alles kan verstaan.

Ik ben wel ongelooflijk moe, vanaf 16u moet ik moeite doen om mijn ogen open te houden tot als ik ga slapen en als ik dan een keer in bed lig kan ik niet in slaap geraken. In het midden van de nacht wordt ik dan wakker omdat het in Belgie 10u ´s morgens is en ik normaal gezien opsta, ik hoop dat dat snel voorbij gaat want iedere dag wordt ik meer moe =(

Adios!!
Nienke

Foto´s

Foto´s hier te vinden:

http://www.facebook.com/album.php?aid=2052390&id=1018752364&saved#!/album.php?aid=2052390&id=1018752364

Hola que tal!!!

Na 24 uur reizen zijn we er toch eindelijk geraakt, het afscheid viel zwaar maar ik ben blij dat mijn vrienden me toch zijn komen uitzwaaien en ook het kettinkje dat ik van hun heb gekregen heb ik nog altijd niet uitgedaan =)
Na 2 uur en een half vliegen kwamen we 's nachts aan in Madrid waar we 5 uur gewacht hebben en daarna 12 uur lang in het vliegtuig naar Montevideo, uiteindelijk nog anderhalf uur naar Asunción...
In Montevideo regen tot en met gehad en in Asunción 29 graden.
Maar het weer veranderde snel, nu is het nog maar 15 a 18 graden buiten.

Eerst anderhalve dag kamp gehad, er waren in totaal ongeveer 56 AFS studenten in Paraguay.
Het kamp was niet zo speciaal, naast heel veel zitten en wachten ook veel informatie gekregen die we al wisten. Iedereen wilde gewoon dolgraag zijn gastfamilie zien...
ik was natuurlijk weer bij de laatste 5, ik heb 5 uur gewacht eer ik eindelijk naar mijn 2 zussen in Asunción kon.
Taxi´s in Paraguay... hij zou binnen een halfuur komen... anderhalf uur dus.
Mja hora Paraguay eh.

Eens bij mijn zussen Ruth en Eli, snel iets gegeten en daarna met de bus naar het winkelcentrum in Asunción, een hele belevenis.
Als je een bus moet hebben, gewoon langs een grote weg gaan staan en wachten tot er een voorbij komt, en op tijd wuiven natuurlijk.
Een aantal Paraguayaanse specialiteiten leren kennen en ze ook heel lekker gevonden!

De volgende dag vroeg met de bus vertrokken naar Caaguazú, naar huis en de rest van de familie.
Vanaf nu geen engels meer (want Ruth kan goed engels) alleen maar spaans... een hele opgave want ik versta er niks van =s maar hier en daar vang ik wel wat woorden op.
Papa versta ik het beste als hij langzaam spreekt, maar de hele familie doet wel moeite om langzaam en duidelijk te spreken als ze iets tegen mij zeggen en het desnoods met handen en voeten uit leggen. En van mijn kant net hetzelfde, al moet ik me soms inhouden om het mezelf niet gemakkelijk te maken en het gewoon in het engels aan Ruth te vragen.

Ik kan wel geloven dat je hier in Paraguay snel dik wordt, ze vinden dat ik te weinig eet en ik moet alles proeven. s´ Middags al direct BBQ met maniok en sla, heel lekker!!
Ruth heeft me ook geleerd cocido te maken, iets heel raar, dat drinken ze hier ´s morgens als koffie.
4 eetlepels suiker op een bord, 2 lepels yerba mate (typisch Paraguayaanse kruidenmegeling), onder elkaar mengen en dan gloeiende kolen van de BBQ erbij, alles mengen en het geheel in kokend water... klinkt heel raar (zeker met de kolen) maar het is héél lekker!

Morgen ga ik met mama mee naar de winkel zodat ze me alles kan aanwijzen en me nieuwe woorden leren en een nieuwe gsm kopen.
De eerst komende dagen zal ik nog niet naar school gaan omdat er nog niks geregeld is met de directeur van de school.

Maar nu Shrek kijken int spaans!

Tot de volgende
Adios!
Nienke

Bye bye Belgium

De laatste uren in België zijn ingeluid!
Gisteravond het laatste avondmaal met mosselen en frietjes (en jupiler natuurlijk),
en deze morgen nog champagneontbijt... als de zenuwen het toelaten tenminste =)
Straks nog een douche pakken om wakker te worden want ik heb deze nacht bijna geen oog dichtgedaan, nog even de koffer checken en om 14 uur (vroeg genoeg) vertrekken we naar zaventem voor een laatste beetje quality time met de familie en vrienden en een bezoekje aan Starbucks ^^
Het is wel met een dubbel gevoel dat ik wegga, maar ik zal wel niet de enige zijn.
Mama een jaar moeten missen is toch wel veel, maar ik krijg er in Paraguay een tweede familie bij =)

Wish me luck!

Nienke

Vertrektijden

Zo gaat mijn vlucht er ongeveer uitzien:
We worden op 29 juli om 16:00 op de luchthaven in Brussel verwacht,
vertrek om 19:05 en aankomst in Madrid om 21:25,
dan terug vertrekken om 02:20 van Madrid naar Montevideo en aankomst om 09:04,
vertrekken om 12:00 richting Asuncion waar we om 12:50 aankomen op de 30ste juli.

Ik heb ondertussen ook al een mailtje gestuurd naar mijn gastgezin
en een aantal keer met mijn zus gebabbeld, het zijn hele lieve mensen
en ik kijk echt uit naar mijn eerste daagjes in Paraguay.

Groetjes
Nienke

Mijn gastgezin

Ik heb vandaag het dossier van mijn gastgezin gekregen, véél vroeger dan verwacht... maar ik klaag niet ^^
Dit weet ik dus al:

Mijn ouders zijn handelaars en ze wonen in het stadje Caaguazú (het district Caaguazú is iets kleiner als Vlaanderen en er wonen een kleine 450 000 mensen)
Mijn papa kijkt graag tv, babbelt graag met vrienden en doet de tuin, voor mama ongeveer hetzelfde en ze kookt ook graag.
Ik heb een broer die twee jaar ouder is (graag studeert en in't weekend sport)en twee zussen van 24 en 21.
Ze zijn katholiek maar gaan niet elke week naar de kerk.
Ze hebben een groot huis met 8 (slaap)kamers, 4 badkamers en een grote tuin.
De oudste dochter is ook al op uitwisseling geweest, en ze hebben al eerder uitwisselingsstudenten gehad.
Buiten Spaans spreken ze ook Engels, Portugees en Guarani
Foto's zitten er spijtig genoeg niet bij =(

Binnenkort eens een mailtje sturen als eerste kennismaking

Groetjes
Nienke

Een kleine inleiding

Zo'n twee jaar geleden hoorde ik voor het eerst over AFS op school, en ik wist meteen dat ik een jaartje buitenland wel zag zitten. Mijn ouders zagen dit natuurlijk helemaal niet zitten, maar ik heb ze naar alle mogelijke info-avonden meegesleept en we hebben uiteindelijk in september vorig jaar de knoop doorgehakt.
Na twee weekendjes met het ZUL-comité koos ik voor Mexico, Peru en Paraguay.
In januari 2010 kreeg ik dan te horen dat het Paraguay zou worden.
Ondanks het feit dat het alle drie evenwaardige keuzes waren, was/ben ik dolgelukkig met de uitkomst.

Alles leek toen nog zo veraf en ik moest mezelf vaak afvragen of ik alles nu gedroomd had of niet... maar binnen twee maandjes vertrek ik dus naar Paraguay, en ineens lijk ik tijd tekort te hebben.
Over vertrektijden, waar en bij welk gastgezin ik terecht zal komen, weet ik nog niets en ik hoop dat die informatie ook niet te lang op zich laat wachten want ik zit al maanden op hete kolen ^^
Zo gauw ik dit alles weet zal ik het jullie laten weten.

Groetjes
Nienke