Navidad llegó... y año nuevo también

1 januari was voor mij niet alleen de start van een hopelijk schitterend 2011, maar ook van mijn zesde maand in Paraguay (wat betekent dat we al door de helft zitten).
Nu kan ik eindelijk tegen mezelf zeggen dat ik dit jaar naar huis ga =) want ja, daar kijk ik echt wel naar uit!
Kerst en nieuw waren voor mij niet zo speciaal dit jaar, waarschijnlijk vooral door de afwezigheid van kou en sneeuw... en nog meer door de heimwee die de hele periode met zich mee brengt.
Ik had dan misschien wel geen sneeuw maar regen gelukkig wel =) tot grote ergernis van de Paraguayanen.
Kerstavond zelf was niet zo speciaal, buiten voor het huis zitten net als de rest van Caaguazú en wachten tot middernacht... en heel veel drank natuurlijk...
Ondertussen werden mijn trommelvliezen gemarteld door de vele bommetjes die non-stop afgingen en voor een permanent rookgordijn zorgden.
Om middernacht werd dan het eten geserveerd (de traditionele kalkoen), daarna volgden de kerstwensen en de pakjes.
Kerstdag was vooral bedoeld om de roes uit te slapen blijkbaar want de straten waren de hele dag volledig verlaten, en ´s avonds natuurlijk nog meer drank...

Oudejaarsavond verliep min of meer hetzelfde: opnieuw wachten tot middernacht om te kunnen eten, opnieuw de bommetjes en opnieuw de drank, buiten dat deze keer iedereen iets wit aanheeft met uizondering van mijzelf...
Met nieuwjaar wordt er traditioneel varkenspoot gegeten (heel lekker trouwens), en 12 druiven (elke druif staat voor 1 maand van het nieuwe jaar en voor elke druif mag je één wens doen).
Dan is er natuurlijk ook nog het vuurwerk (de Paraguayanen hebben er geen erg in hun 8-jarige zoontjes het vuurwerk te laten aansteken), de nieuwjaarswensen en enkele traditionele gebruiken zoals met een reiskoffer over straat lopen als je hoopt het nieuwe jaar veel te reizen.
De jongeren gaan daarna meestal fuiven tot de zon opkomt met (alweer) mijzelf uitgezonderd.

Het feit niet thuis te kunnen zijn voor de feestdagen plus het trieste nieuws dat Simbatje een tumor in zijn maagje had en dus de vrijdag in slaap moest worden gedaan, hebben dit voor mij een zeer trieste maand gemaakt en op dit moment vind ik het ook heel moeilijk ergens enthousiast over te doen.
Nu maar hopen dat dit snel weer passeert en dat de resterende maanden dat ook doen!

Groetjes
Nienke