Tis weer een tijdje geleden dat ik nog iets van mij heb laten horen... maar ik leef nog.
Ik heb (voor zover ik weet) geen rare dingen meer gegeten, dus...
Ik begin het een beetje gewoon te worden, de dagelijkse routine.
Ik werk ´s morgens (op de dagen dat ik dan geen les heb: maandag, dinsdag en vrijdag) samen met Bella in Francisco Roga (La casa de los niños) met de straatkindjes.
Niet dat we daar echt veel moeten doen, gewoon zorgen dat de kinderen zich amuseren, en ze hier en daar een woordje Engels leren.
En het geeft mij een Bella een excuus om eens te babbelen.
Bella en Nathan zijn echt wel een enorme steun hier in Paraguay, als het mij even niet meer gaat, denk ik aan hun, aan hoe zij hier samen met mij zijn en dat zij ook hun familie en land missen.
En hoewel ik ze nog maar 3 weken ken... ze zijn nu al friends for life!
Bella en ik zijn gewoon soulmates, eng gewoon hoeveel wij met elkaar gemeen hebben!!
Kheb ook al een mooi compliment op mijn engels gekregen ^^, volgens Bella is mijn engels ´impeccable´... ze zei zelfs dat als ze mij niet kende ze zou denken dat ik Engelse was.
Het is een enorme troost om eens engels te kunnen praten, om je hart te kunnen luchten in een taal die je allebei kent.
Ik denk zelfs dat als ik Bella en Nathan niet zou hebben, ik na een paar maanden naar huis zou gaan.
Maar goed, alles gaat dus goed hier in Paraguay, het begint warmer te worden hoewel het nog altijd putje winter is hier, het was vandaag zelfs 27ºC !!
Maandag de 17de was het dus Día de los niños... en dat wordt hier gevierd!
De kinderen in Francisco Roga kregen allemaal hopen snoep, en ik en Bella hebben ze ook getrakteerd op iets lekkers.
Diezelfde dag was ik met mijn klas naar een andere school getrokken in Caaguazú, in de armere buurt om daar de kinderen ook eens te verwennen.
We hadden allemaal 5000 Gs (een 0.75€) bijgelegd waarmee we een grote taart voor ze kochten, we hebben de ganse dag met ze gespeeld en gedanst... foto´s op facebook.
Gisteren was het feest om een andere reden (jaja, hier hebben ze voor alles een reden om feest te vieren): día del folklore... je kan dus al raden wat dat inhield.
Onze hele school werd omgetoverd in een oud Paraguayaans dorp, overal liepen dieren rond, iedereen droeg de traditionele kleren (ik inclusief!) en er werden typische Paraguayaanse gerechten gemaakt.
Eerst werden de huisjes geëvalueerd (want het ging op punten blijkbaar), daarna een ´processie´ naar de kerk en terug en daarna... dansen...
En ja... ik inclusief.
Ik droeg 4 rokken die dag... met 30ºC... doe mij dat maar eens na, en dan ook nog eens dansen!
Maar het was een geslaagde dag en ik heb me enorm geamuseerd, en het feit dat ik meedeed werd natuurlijk ook enorm geapprecieerd door mijn klasgenootjes en leerkrachten.
Groetjes uit het nu al warme Paraguay!!
Nienke
vrijdag 20 augustus 2010
woensdag 4 augustus 2010
eerste schooldagen
Gisteren middag dus eerste schooldag maar ik begin bij het middageten.
Kippensoep... ik had onze ´meid´ ´s morgens al de kip zien opensnijden enzo, en de ingewanden eruit halen, maar ik had ze ze niet echt zien weggooien...
Toen ik dus die soep voorgeschoteld kreeg en ik zo´n raar klein, rond en gerimpeld ding in mijn bord zag liggen, draaide mijn maag even om.
Ik had dus aan Ruth gevraagd wat het was (had ik beter niet gedaan) en ze zei dat het eieren waren, maar ik geloofde dat natuurlijk niet omdat ze zo raar aant lachen was... tot mijne guarani viel en ik doorkreeg dat het eieren waren die IN de kip gezeten hadden (dus nog niet helemaal opntwikkeld enzo...), ik heb ze maar braaf opgegeten.
Maar goed.
De eerste schooldag...
Mijn lerares wiskunde had mij meegenomen naar mijn klas waar iedereen direct op mij sprong (figuurlijk natuurlijk), alle meisjes (en het zijn er veel, er zitten maar 5 jongens in de klas) begonnen direct vragen te stellen en ze wilden mijn naam weten en vanwaar ik was.
Dan hebben ze me ergens een plaats gegeven in de klas en kwamen ze allemaal rond mij zitten, ze zaten aan mijn haren en bekeken mijn ogen... "que linda" al wat de klok sloeg (betekent hoe mooi).
Uiteindelijk is het gewoon Niki geworden ipv Nienke, ze kunnen het gewoom niet uitspreken.
Tijdens ze pauze liep ik al direct arm in arm met 2 klasgenoten die mij aan iedereen begonnen voor te stellen.
Voor de eerste keer in mijn schoolcarrière ben ik de beste in wiskunde.
Maar ze krijgen echt wel the basic stuff, gemakkelijker kan gewoon niet (wat de wetenschapsvakken betreft toch).
Ik ben ook voor de eerste keer blij om wiskunde te hebben, daar hoef je geen spaans voor te kunnen =P, want de rest van de lessen... no comprendo!
Maar het begint elke dag een beetje beter te gaan, als ze langzaam praten versta ik wel ongeveer waar ze het over hebben, en als ik iets niet begrijp nemen ze spontaan mijn woordenboek om het voor me op te zoeken.
´s Avonds hebben we (ik, Bella en Nathan, de 2 amerikanen die ook in Caaguazú zitten)
spaanse les in mijn huis, volgende week in dat van Nathan, enz...
Maar ik denk wel dat we de gekste lerares ooit hebben =) muy loca
Gisteren heeft ze ons mee uiteten genomen en volgend weekend gaat ze met ons de bergen in trekken om ons het platteland te laten zien.
En... ze is mij al aan het koppelen aan haar beste vriend die mij blijkbaar knap vond (kheb die gast nog nooit gezien maar oké).
Hij is wel 23, da´s 5 jaar verschil ma da´s blijkbaar perfect in Paraguay.
Hier komt nog een staartje aan waarschijnlijk ^^
Ciao!!
Nienke
Kippensoep... ik had onze ´meid´ ´s morgens al de kip zien opensnijden enzo, en de ingewanden eruit halen, maar ik had ze ze niet echt zien weggooien...
Toen ik dus die soep voorgeschoteld kreeg en ik zo´n raar klein, rond en gerimpeld ding in mijn bord zag liggen, draaide mijn maag even om.
Ik had dus aan Ruth gevraagd wat het was (had ik beter niet gedaan) en ze zei dat het eieren waren, maar ik geloofde dat natuurlijk niet omdat ze zo raar aant lachen was... tot mijne guarani viel en ik doorkreeg dat het eieren waren die IN de kip gezeten hadden (dus nog niet helemaal opntwikkeld enzo...), ik heb ze maar braaf opgegeten.
Maar goed.
De eerste schooldag...
Mijn lerares wiskunde had mij meegenomen naar mijn klas waar iedereen direct op mij sprong (figuurlijk natuurlijk), alle meisjes (en het zijn er veel, er zitten maar 5 jongens in de klas) begonnen direct vragen te stellen en ze wilden mijn naam weten en vanwaar ik was.
Dan hebben ze me ergens een plaats gegeven in de klas en kwamen ze allemaal rond mij zitten, ze zaten aan mijn haren en bekeken mijn ogen... "que linda" al wat de klok sloeg (betekent hoe mooi).
Uiteindelijk is het gewoon Niki geworden ipv Nienke, ze kunnen het gewoom niet uitspreken.
Tijdens ze pauze liep ik al direct arm in arm met 2 klasgenoten die mij aan iedereen begonnen voor te stellen.
Voor de eerste keer in mijn schoolcarrière ben ik de beste in wiskunde.
Maar ze krijgen echt wel the basic stuff, gemakkelijker kan gewoon niet (wat de wetenschapsvakken betreft toch).
Ik ben ook voor de eerste keer blij om wiskunde te hebben, daar hoef je geen spaans voor te kunnen =P, want de rest van de lessen... no comprendo!
Maar het begint elke dag een beetje beter te gaan, als ze langzaam praten versta ik wel ongeveer waar ze het over hebben, en als ik iets niet begrijp nemen ze spontaan mijn woordenboek om het voor me op te zoeken.
´s Avonds hebben we (ik, Bella en Nathan, de 2 amerikanen die ook in Caaguazú zitten)
spaanse les in mijn huis, volgende week in dat van Nathan, enz...
Maar ik denk wel dat we de gekste lerares ooit hebben =) muy loca
Gisteren heeft ze ons mee uiteten genomen en volgend weekend gaat ze met ons de bergen in trekken om ons het platteland te laten zien.
En... ze is mij al aan het koppelen aan haar beste vriend die mij blijkbaar knap vond (kheb die gast nog nooit gezien maar oké).
Hij is wel 23, da´s 5 jaar verschil ma da´s blijkbaar perfect in Paraguay.
Hier komt nog een staartje aan waarschijnlijk ^^
Ciao!!
Nienke
maandag 2 augustus 2010
...
Vandaag met mama naar de directeur van de school gegaan om te zien of het mogelijk was dat ik daar naar school kon gaan, en het was geen probleem.
Ik moet alleen wel alle testen samen met de rest afleggen... ik hoop alleen niet dat ze verwachten dat ik slaag, toch niet de eerste paar maanden.
Ik heb ook al mijn lerares wiskunde ontmoet en tis wel een toffe, ze vroeg of ik goed was in wiskunde... ik wist niet echt wat zeggen: ´in Belgie niet maar hier waarschijnlijk wel´?
We stonden net voor een klaslokaal te praten en iedereen in de klas gans nieuwsgierig aant kijken wie ik was en vanalles aan het roepen, ben eens benieuwd, morgen eerste dag school!
Ik ben met Ruth ook mijn umiform gaan halen, super grappig met de lelijkste schoenen ooit!! Maar ja ik zal wel niet de enige zijn die ze draagt.
Er moeten alleen wat aanpassingen aan gebeuren (smallere taille en een rits inzetten) en dan kan ik hem morgenvroeg gaan ophalen want ik ga naar school van 13u tot 17u40. ´s Morgens werk ik dan met de kindjes in het opvangtehuis.
Alleen twee dagen per week moet ik ´s morgens naar school en ben ik de rest van de dag thuis.
Het spaans begint al een beetje te vlotten, ik versta al meer dan de eerste dag en simpele vragen stellen gaat ook al.
En ik heb ook hulp gekregen van een amerikaanse (Bella) die me alles over de vervoegingen heeft uitgelegd.
Thuis zeggen ze dat ik het snel leer en dat het niet lang zal duren eer ik alles kan verstaan.
Ik ben wel ongelooflijk moe, vanaf 16u moet ik moeite doen om mijn ogen open te houden tot als ik ga slapen en als ik dan een keer in bed lig kan ik niet in slaap geraken. In het midden van de nacht wordt ik dan wakker omdat het in Belgie 10u ´s morgens is en ik normaal gezien opsta, ik hoop dat dat snel voorbij gaat want iedere dag wordt ik meer moe =(
Adios!!
Nienke
Ik moet alleen wel alle testen samen met de rest afleggen... ik hoop alleen niet dat ze verwachten dat ik slaag, toch niet de eerste paar maanden.
Ik heb ook al mijn lerares wiskunde ontmoet en tis wel een toffe, ze vroeg of ik goed was in wiskunde... ik wist niet echt wat zeggen: ´in Belgie niet maar hier waarschijnlijk wel´?
We stonden net voor een klaslokaal te praten en iedereen in de klas gans nieuwsgierig aant kijken wie ik was en vanalles aan het roepen, ben eens benieuwd, morgen eerste dag school!
Ik ben met Ruth ook mijn umiform gaan halen, super grappig met de lelijkste schoenen ooit!! Maar ja ik zal wel niet de enige zijn die ze draagt.
Er moeten alleen wat aanpassingen aan gebeuren (smallere taille en een rits inzetten) en dan kan ik hem morgenvroeg gaan ophalen want ik ga naar school van 13u tot 17u40. ´s Morgens werk ik dan met de kindjes in het opvangtehuis.
Alleen twee dagen per week moet ik ´s morgens naar school en ben ik de rest van de dag thuis.
Het spaans begint al een beetje te vlotten, ik versta al meer dan de eerste dag en simpele vragen stellen gaat ook al.
En ik heb ook hulp gekregen van een amerikaanse (Bella) die me alles over de vervoegingen heeft uitgelegd.
Thuis zeggen ze dat ik het snel leer en dat het niet lang zal duren eer ik alles kan verstaan.
Ik ben wel ongelooflijk moe, vanaf 16u moet ik moeite doen om mijn ogen open te houden tot als ik ga slapen en als ik dan een keer in bed lig kan ik niet in slaap geraken. In het midden van de nacht wordt ik dan wakker omdat het in Belgie 10u ´s morgens is en ik normaal gezien opsta, ik hoop dat dat snel voorbij gaat want iedere dag wordt ik meer moe =(
Adios!!
Nienke
zondag 1 augustus 2010
Foto´s
Foto´s hier te vinden:
http://www.facebook.com/album.php?aid=2052390&id=1018752364&saved#!/album.php?aid=2052390&id=1018752364
http://www.facebook.com/album.php?aid=2052390&id=1018752364&saved#!/album.php?aid=2052390&id=1018752364
Hola que tal!!!
Na 24 uur reizen zijn we er toch eindelijk geraakt, het afscheid viel zwaar maar ik ben blij dat mijn vrienden me toch zijn komen uitzwaaien en ook het kettinkje dat ik van hun heb gekregen heb ik nog altijd niet uitgedaan =)
Na 2 uur en een half vliegen kwamen we 's nachts aan in Madrid waar we 5 uur gewacht hebben en daarna 12 uur lang in het vliegtuig naar Montevideo, uiteindelijk nog anderhalf uur naar Asunción...
In Montevideo regen tot en met gehad en in Asunción 29 graden.
Maar het weer veranderde snel, nu is het nog maar 15 a 18 graden buiten.
Eerst anderhalve dag kamp gehad, er waren in totaal ongeveer 56 AFS studenten in Paraguay.
Het kamp was niet zo speciaal, naast heel veel zitten en wachten ook veel informatie gekregen die we al wisten. Iedereen wilde gewoon dolgraag zijn gastfamilie zien...
ik was natuurlijk weer bij de laatste 5, ik heb 5 uur gewacht eer ik eindelijk naar mijn 2 zussen in Asunción kon.
Taxi´s in Paraguay... hij zou binnen een halfuur komen... anderhalf uur dus.
Mja hora Paraguay eh.
Eens bij mijn zussen Ruth en Eli, snel iets gegeten en daarna met de bus naar het winkelcentrum in Asunción, een hele belevenis.
Als je een bus moet hebben, gewoon langs een grote weg gaan staan en wachten tot er een voorbij komt, en op tijd wuiven natuurlijk.
Een aantal Paraguayaanse specialiteiten leren kennen en ze ook heel lekker gevonden!
De volgende dag vroeg met de bus vertrokken naar Caaguazú, naar huis en de rest van de familie.
Vanaf nu geen engels meer (want Ruth kan goed engels) alleen maar spaans... een hele opgave want ik versta er niks van =s maar hier en daar vang ik wel wat woorden op.
Papa versta ik het beste als hij langzaam spreekt, maar de hele familie doet wel moeite om langzaam en duidelijk te spreken als ze iets tegen mij zeggen en het desnoods met handen en voeten uit leggen. En van mijn kant net hetzelfde, al moet ik me soms inhouden om het mezelf niet gemakkelijk te maken en het gewoon in het engels aan Ruth te vragen.
Ik kan wel geloven dat je hier in Paraguay snel dik wordt, ze vinden dat ik te weinig eet en ik moet alles proeven. s´ Middags al direct BBQ met maniok en sla, heel lekker!!
Ruth heeft me ook geleerd cocido te maken, iets heel raar, dat drinken ze hier ´s morgens als koffie.
4 eetlepels suiker op een bord, 2 lepels yerba mate (typisch Paraguayaanse kruidenmegeling), onder elkaar mengen en dan gloeiende kolen van de BBQ erbij, alles mengen en het geheel in kokend water... klinkt heel raar (zeker met de kolen) maar het is héél lekker!
Morgen ga ik met mama mee naar de winkel zodat ze me alles kan aanwijzen en me nieuwe woorden leren en een nieuwe gsm kopen.
De eerst komende dagen zal ik nog niet naar school gaan omdat er nog niks geregeld is met de directeur van de school.
Maar nu Shrek kijken int spaans!
Tot de volgende
Adios!
Nienke
Na 2 uur en een half vliegen kwamen we 's nachts aan in Madrid waar we 5 uur gewacht hebben en daarna 12 uur lang in het vliegtuig naar Montevideo, uiteindelijk nog anderhalf uur naar Asunción...
In Montevideo regen tot en met gehad en in Asunción 29 graden.
Maar het weer veranderde snel, nu is het nog maar 15 a 18 graden buiten.
Eerst anderhalve dag kamp gehad, er waren in totaal ongeveer 56 AFS studenten in Paraguay.
Het kamp was niet zo speciaal, naast heel veel zitten en wachten ook veel informatie gekregen die we al wisten. Iedereen wilde gewoon dolgraag zijn gastfamilie zien...
ik was natuurlijk weer bij de laatste 5, ik heb 5 uur gewacht eer ik eindelijk naar mijn 2 zussen in Asunción kon.
Taxi´s in Paraguay... hij zou binnen een halfuur komen... anderhalf uur dus.
Mja hora Paraguay eh.
Eens bij mijn zussen Ruth en Eli, snel iets gegeten en daarna met de bus naar het winkelcentrum in Asunción, een hele belevenis.
Als je een bus moet hebben, gewoon langs een grote weg gaan staan en wachten tot er een voorbij komt, en op tijd wuiven natuurlijk.
Een aantal Paraguayaanse specialiteiten leren kennen en ze ook heel lekker gevonden!
De volgende dag vroeg met de bus vertrokken naar Caaguazú, naar huis en de rest van de familie.
Vanaf nu geen engels meer (want Ruth kan goed engels) alleen maar spaans... een hele opgave want ik versta er niks van =s maar hier en daar vang ik wel wat woorden op.
Papa versta ik het beste als hij langzaam spreekt, maar de hele familie doet wel moeite om langzaam en duidelijk te spreken als ze iets tegen mij zeggen en het desnoods met handen en voeten uit leggen. En van mijn kant net hetzelfde, al moet ik me soms inhouden om het mezelf niet gemakkelijk te maken en het gewoon in het engels aan Ruth te vragen.
Ik kan wel geloven dat je hier in Paraguay snel dik wordt, ze vinden dat ik te weinig eet en ik moet alles proeven. s´ Middags al direct BBQ met maniok en sla, heel lekker!!
Ruth heeft me ook geleerd cocido te maken, iets heel raar, dat drinken ze hier ´s morgens als koffie.
4 eetlepels suiker op een bord, 2 lepels yerba mate (typisch Paraguayaanse kruidenmegeling), onder elkaar mengen en dan gloeiende kolen van de BBQ erbij, alles mengen en het geheel in kokend water... klinkt heel raar (zeker met de kolen) maar het is héél lekker!
Morgen ga ik met mama mee naar de winkel zodat ze me alles kan aanwijzen en me nieuwe woorden leren en een nieuwe gsm kopen.
De eerst komende dagen zal ik nog niet naar school gaan omdat er nog niks geregeld is met de directeur van de school.
Maar nu Shrek kijken int spaans!
Tot de volgende
Adios!
Nienke
Abonneren op:
Posts (Atom)
