Hier zijn we weer.
Met vertraging, maar goed.
Ik ben ondertussen van gastgezin veranderd, bleek dat mijne papá in Caaguazú moeite had zijn handen thuis te houden, dus ikke weg.
Je kan je niet voorstellen hoe blij ik ben eindelijk weg te zijn uit Caaguazú!
Helaas heeft Bella besloten terug naar huis te gaan naar de States (ook zij had heel wat problemen in haar bizarre familie) en vertrekt volgende zondag om 19u in Asunción. Ik hoop dat ik erbij ga kunnen zijn!
Er is een grote kans dat Nathan ook van stad en familie gaat veranderen, omdat Cayo (onze local representative) te lui is om zijn gat op te heffen en die jongen fatsoenlijk werk te zoeken.
We zijn samen aangekomen in Caaguazú, en we gaan ook samen weg en geen één van ons drie die het gaat missen.
Ik woon nu in Villarrica, ongeveer anderhalf uur van Caaguazú en vier uur van Asunción.
't Is kleiner dan Caaguazú maar met meer mensen blijkt, heel rustig, heel mooi.
Kheb nu een zus van 18 (Tere) die binnenkort in Asuncion gaat studeren en vorig jaar een jaar in Turkije is geweest, een zus van 16 (Ceci) waarmee ik waarschijnlijk vanaf volgende week maandag mee naar school ga gaan en die in Augustus een jaar naar Noorwegen vertrekt en een broer van 17 a 18 ,denk ik, die een paar weken geleden naar Ierland is vertrokken (ook voor een jaar).
Ze vallen allemaal heel goed mee, ik ben hier nog maar een weekje dus we hebben allemaal wel heel wat om ons aan aan te passen.
Mamá is notaris en papá is advokaat, ze hebben een redelijk groot huis met zwembad en ik heb m'n eigen kamer met tv en airco.
Khoop dat het gaat lukken met deze familie en ik kijk ernaar uit terug naar school te kunnen gaan in de hoop dat die resterende vier maandjes snel voorbij gaan vliegen.
De kerstcadeautjes die mama de 15de december had opgestuurd zijn intussen verjaardagscadeautjes geworden, want na twee maanden heeft Zuid-Amerika beslist dat ik lang genoeg heb gewacht... Leve de post!
Maandag mag ik dan eindelijk zien wat ons ma en pa mij hebben opgestuurd... twee maanden geleden...
Nu alleen maar hopen dat ze er met hun pollekes vanaf zijn gebleven en dat alles er nog inzit.
Dat moeten ze mij geen tweede keer lappen!
Aja.. en ik heb ondertussen ook al een Paraguayaan aan de haak geslagen, even ter informatie, ben eens benieuwd...
Groetjes uit het chaotische Paraguay
Nienke
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Je schrijft erg goed moet ik zeggen, al is het met een bittere ondertoon. Begrijpelijk gezien de situatie waar je inzat, maar je zit nu veilig hoop ik. Met een verse Parguyaan, Paraguineeër, nees, para whatever... gewapend zouden de volgende vier maanden misschien best wel's heel erg leuk kunnen worden nog. Ik hoop het alleszins voor je. Trouwens Ma Nien, laat's wat horen :)
BeantwoordenVerwijderenAndy
Danku =)
BeantwoordenVerwijderenTja over die bitterheid.. Dit is zeker niet het beste jaar van mijn leven gelijk AFS mij dat had gegarandeerd, maar wel het jaar waarin ik het meeste heb geleerd, en dat was mijn doel.
Ik ga het mijzelf niet gemakkelijk maken en opgeven, ik blijf hier mooi nog vier maandjes zitten.
Tja en die Paraguadinges maakt het inderdaad wel een stuk leuker ;)
Nienke